| Najdawniejsza biżuteria z bursztynu |
|
Obecnie pokutuje błędny pogląd jakoby to Rzymianie odkryli piękno bursztynu i rozpoczęli produkcję biżuterii z niego. Bursztyn znajdowano na ziemiach polskich od dawien dawna, na długo przed przybyciem Rzymian. W takim razie czy nasi przodkowie produkowali biżuterię i inne przedmioty z bursztynu?
Korneliusz Tacyt (55-120 n.e.) w swoim dziele "Germania" stwierdza, iż ludy zamieszkujące tereny obfitujące w bursztyn nie doceniały jego piękna. Zauważa on, że to w Imperium dostrzeżono piękno tego kruszcu a dopiero później na terenie półwyspu sambijskiego. Autor obserwował życie ludzi na tych terenach i stwierdził, że barbarzyńcy traktują bursztyn z całkowitą obojętnością, niema on żadnej wartości użytkowej. Jedynym powodem, dla którego miał być zbierany była cena, jaką byli w stanie zapłacić kupcy z Imperium. Tacyt opisał dokładnie to, co widział, jednak nie mógł wiedzieć, że ludy zamieszkujące rejon dolnej Wisły wykorzystywały bursztyn już ponad 1800 lat przed naszą erą. Znaleziska w tym rejonie dowodzą, że zastygła żywica służyła nie tylko do podtrzymywania ognia. Prace badawcze prowadzone na tym terenie wskazują, że mogło istnieć nawet 800 warsztatów zajmujących się obróbką bursztynu. Produkowały one przede wszystkim paciorki obrabiane metodą neolitycznego warsztatu. Znane są wyroby, które spełniały rolę amuletów lub ozdób w kształcie czworokątnych lub owalnych płytek, krążków z otworem w części środkowej, pierścieni, rozdzielników oraz różnych zawieszek także w kształcie zwierząt i postaci ludzkich.
Rozprzestrzenienie znalezisk wyrobów z bursztynu z epoki kamienia na ziemiach polskich.
Źródło: Kosmowska-Cerankowicz B. Konart T. "Tajemnice bursztynu"
|
