W opisach starożytnych pisarzy rzymskich i greckich można odnaleźć wzmianki o tym że do Rzymu przywożono bursztyn z odległego kraju Lugiów i Wenedów leżącego nad Oceanem Północnym (obecnie nazywanym Bałtykiem). Były to tereny obecnej Polski. Początkowo Rzymianie wymieniali swe wyroby na ten cenny kamień za pośrednictwem ludów znad Dunaju, z czasem jednak organizowali samodzielne wyprawy.
Obecnie pokutuje błędny pogląd jakoby to Rzymianie odkryli piękno bursztynu i rozpoczęli produkcję biżuterii z niego. Bursztyn znajdowano na ziemiach polskich od dawien dawna, na długo przed przybyciem Rzymian. W takim razie czy nasi przodkowie produkowali biżuterię i inne przedmioty z bursztynu?
Sztuka obróbki bursztynu osiągnęła swój szczyt w XVI i XVII wieku. Królowie i książęta chętnie korzystali z kunsztu bursztynników, którzy dla zaspokojenia ich zachcianek nie żałowali najpiękniejszego surowca. A. Aurifaber w 1551 roku pisał: "Widziałem bryły bursztynu wielkości głowy ludzkiej, z których Jego Wysokość Książe polecił wykonać czary (i) puchary".